opið hús

Hver vill koma í afmælisheimsókn í kvöld?

hólí mólí það er gaman að vera til í dag

Eins og hverjum einasta gesti þessarar síðu ætti að vera orðið ljóst by now, þá á ég svo yfirgengilega sniðuga, frjóa, skemmtilega, hugmyndaríka og stórkostlega vini að ég á ekki orð yfir því. Fólkið mitt er svo fallegt og gott. Takk, öll, ég er meyr. Og hér er síðasta viðbótin í afmælisgjafapakkann minn, það er ljóð frá konu sem hefur leikið lausum hala á internetinu og valdið usla eins og öll líkamslýtin í fyrirsögnunum á vísir.is/fólk. Njótið vel.

Afmæliskveðjur til móður og hóru
(tileinkað Hildi)

Konan á afmæli
í dag
og ber aldurinn vel
til hamingju mamma
til hamingju hóra
þú reittir karlmanninn
til reiði
með hórdómi þínum
samt voru það þeir
sem þáðu að hvíla
þér við hlið
þú girntist skækjulaun
bara einhver laun
hvaða önnur laun
er að hafa fyrir konu?
karlmaðurinn
er sem refsarinn
og snákurinn

-Ásdís Brynjólfsdóttir

Sorrí hr. og frú Kjarval og Nýhil

Óli Sindri er í efsta sæti. Lagið og allt. Fokk. Það hefur aldrei neinn gert neitt svona gott. Ég öskra bara eins og hálfviti við tölvuna mína í vinnunni.

Heil kvikmynd í afmælisgjöf

Það hrúgast inn afmælissniðugheitin! Þessi var frá Nýhil, lofjú Nýhil, takk fyrir allt.

stebbifr

Hin ó svo dásamlegu Mæja og Svenni Kjarval gáfu mér þessa gjeðveiku afmælisgjöf á Facebook. Hugheilustu þakkir.

Uppfærsla:

Væri líka til í að gera þetta í dag.

Afmælis

Það virðist næstum því enginn í vinnunni minni vita að ég á afmæli. Það er einstaklega ljúft. Mamma vann lengi með stimpilklukku sem söng fyrir hana á afmælisdaginn og árum saman stimplaði hún sig ekki inn þann dag. Það þykir mér eðlilegt.

Annars á ég besta kærasta í heimi, hann vakti mig með dásamlegum morgunmat og þessari bók, pakkaðri inn í Fréttablaðið.

Það hefur ekki verið nógu mikið um börn á þessari síðu

Hildur (þreytt og pirruð og hvöss): Sævar Ólafsson! Viltu gjöra svo vel að sitja uppréttur í bílnum og hafa bak við bak!
Sævar (rétt orðinn sex ára og pollrólegur): Hmm. Þú ert bara alveg að stjórna heiminum hérna.

Hvers vegna í andskotanum bólar ekkert á fólkinu sem á að sjá um að hjálpa mér heim úr vinnunni og gefa mér að borða??

Þetta væri ég til í að gera á morgun. En óvíst að það takist, kannski hefur einhver annar ákveðið eitthvað annað fyrir mína hönd. Maður veit ekki.



Annars er það helst í fréttum að ég er að moðerfokking drepast úr hungri og það er grísasnitsel í matinn (glætan) og ég bara ég ég. Veit ekki hvað er eiginlega hægt að gera í þessu.

zzzz

undanfarnar þrjár vikur höfum við snúsað í 75 mínútur á hverjum einasta morgni. ég gæti þurft að fara fyrr að sofa svona annað slagið allavega. eða lesa þetta oftar:

Einhvern tímann seint á 20. öldinni (geri ég ráð fyrir) datt einhverjum velmeinandi verkfræðingi - eða óforbetranlegu letiblóði - í hug að „betrumbæta" vekjaraklukkur með því að koma fyrir á þeim svonefndum dormhnappi (e. snooze button). Þótt þessari nýjung hafi verið tekið fagnandi felur hún í sér dulda en rækilega lífsgæðaskerðingu. Sá sem dormar er ekki vakandi og ekki sofandi; hvorki hvílist né starfar eða vex vit, heldur liggur svefndrukkinn eins og þvara með hálflukt augu og hugsar ekki um annað en hversu margar mínútur eru þangað til klukkan gellur aftur. Þá er betra - að ekki sé minnst á ærlegra - að sofa bara almennilega yfir sig upp á gamla mátann.

Hversu margar gæðastundir ætli fari í súginn af þessum völdum? Hversu margar góðar hugmyndir sem lýstur niður í höfuð okkur týnast í svefnþokunni? Hversu mikil verðmæti, andleg og veraldleg, verða ekki til? Hversu mörg andartök til að staldra við og njóta tilverunnar fara til spillis? Hversu mörgum stundum við morgunverðarborðið missum við af eða nærandi samræðum við þá sem við elskum, þessum hversdagslegu augnablikum sem gera lífið einhvers virði?

Nú má vera að einhverjum þyki fulldjúpt tekið í árinni, það sé engin frágangssök að fresta fótaferðartímanum um nokkrar mínútur á hverjum morgni. En það er öðru nær. Sá sem dormar í fimm mínútur alla virka daga ársins - og þeir eru svo sannarlega til - dormar í tæpan sólarhring á ári. Á Íslandi eru um það bil 267 þúsund manns á vinnumarkaði og við nám í grunn-, framhalds- og háskólum landsins. Ef helmingur þeirra dormar að meðaltali í fimm mínútur á hverjum virkum degi, sem er varlega áætlað, gerir það um 130.000 sólarhringa á ári. Með öðrum orðum dorma Íslendingar samanlagt í um 356 ár á hverju ári. Það er ígildi þess að við höfum legið í móki frá árinu 1653!

Þetta eru óhugnanlegar tölur. Dormið er skaðvaldur; kerfisbundin innleiðing frestunaráráttu í morgunsárið sem eitrar út frá sér allan daginn. Með því að ýta á dormhnappinn er stefnan mörkuð; þetta verður dagur tafa, hiks og hálfkáks; dagur hinna óþvegnu nærfata, frestuðu þingfunda og ósögðu ástarjátninga. Dormhnappurinn er yfirlýsing um að lífið geti beðið betri tíma; þegar veröldin slær á þráðinn svarar kuldaleg rödd sem segir: „Þú ert númer fimm í röðinni.

Sagt er að siðrof hafi orðið í samfélaginu. Er þá ekki mál til komið að nú verði svefnrof?

-Bergsteinn Sigurðsson.

these days aren't easy anymore

Línur úr ljótu lagi:
The buttons on my phone are worn thin
I don't think I knew the chaos I was getting in.
But I've broken all my promises to you
I've broken all my promises to you.

Why do you do this to me?
Why do you do this so easily?
You make it hard to smile because
You make it hard to breathe
Why do you do this to me?

Þjófstel

Hah. Annie Atkins skrifar:

Because I really don't procrastinate enough already, I started a Tumblr.

As far as I can tell, 'tumbling' is a bit like 'blogging', except instead of spending your days in a dark room desperately trying to think up clever and/or funny things to write, you just quote other clever and/or funny people and post interesting pictures, thus making yourself appear funny, clever and interesting all in one go by default.

Hún er skemmtileg. Mæli með. Flestir aðrir eru ógeðslega leiðinlegir. Og ég er að drepast úr hungri. Ekki grísasnitsel, nei takk nei takk.

engin rigning

blind melon. verður ekki vont, sama hvað líða mörg ár.

dagur

Svona fer
fyrir þeim sem vill ekki selja
brjóstin á elskunni sinni
fyrir kíló af appelsínum.

Undarlegt

Í nótt dreymdi mig að ég hefði tekið hjólið mitt með til Danmerkur en það var læst og ég hafði gleymt lyklinum á Íslandi. Þess vegna teymdi ég það bara með mér á framhjólinu hvert sem ég fór.

nostalgía

ég get svarið að ég heyrði í almannavarnaflautum rétt í þessu. hvað getur það hafa verið? er leikur á laugardalsvelli?

Barn aftur - sorrí

Sambýlismaður minn spilar skvass þrisvar í viku. Það er nýja komaséríformtrendið. Sjáum hvað það endist. Hvað um það. Í dag kom hann heim úr vinnunni og áður en hann rauk aftur út í skvass rétt náði hann að gera tvennt: 1) að hlæja aðeins að því að kærastan hans lægi nær dauða en lífi af almennri vanlíðan og ógeði í bælinu og hefði fengið fuglaskít í hárið í hádeginu og 2) að hringja í son sinn til að kanna hvort hann vildi láta sækja sig til tengdó eftir skvass. Sonurinn brást ókvæða við. Óli var alveg átta mínútur að losna við hann úr símanum, bara til að koma símtalinu yfir á mig svo hann gæti farið í spriklið sitt. Ég þurfti því að hlusta á öll harmakveinin um óréttlæti heimsins.

Vandamálið er semsagt að hann skuli ekki mega koma með í skvass. Þetta þykir honum fullkomlega ótækt og rangt. Hann er svo reiður út í pabba sinn að hann grét í símann. Barnið verður níu ára eftir þrjár vikur. Ég veit ekki hvað ég á að gera. Hann vill ekki koma heim, segist aldrei ætla að koma heim, þegar ég spyr hvort það sé ekki eitthvað annað sem þeir geti gert saman hvæsir hann á mig að það sé augljóslega ekki hægt af því að pabbi hans nenni aldrei í fótbolta og þurfi að sofa í fjóra klukkutíma um miðjan dag til að hvíla sig eftir skvassið og þurfi svo í ofanálag alltaf að sofa í sextán tíma á nóttu af því að hann er svo latur. Það er vitanlega ekkert af þessu nándar nærri sannleikanum en það er engin leið að koma barninu í skilning um það. Svona snúa hlutirnir og það er ósanngjarnt og hann er brjálaður.

Ég geng út frá því að það sé eitthvað annað að bögga greyið, eitthvað sem hann skilur ekki eða kann ekki að koma orðum að, en ég veit ekki hvernig ég get hjálpað honum. Á endanum sagði ég honum bara að ég elskaði hann og bað hann að hringja aftur í mig þegar honum liði betur. Hann hreytti út úr sér jái með grátstafinn í kverkunum og skellti á. Aumingja litla dýrið mitt; það er vandlifað í heimi hinna fullorðnu.

Varúð: börnin mín og krúttismi

Stjúpsonur minn sefur. Ég bíð eftir að hann vakni svo ég komist út í allt tanið sem er að bíða eftir mér niðrí bæ. Í tungumáli stjúpsonar míns stendur fyrsti stafurinn í stafrófinu fyrir fyrri hluta allra spurninga sem hefjast á spurnarfornafni. Eins og: „A heitiru?“ „A þú gera?“ „A hundurinn minn?“ Hann horfði fallegast á mig í morgun og sagði „Boltinn minn er þarna niðri. Vilt þú sækja hann, mamma mín?“ Maður klökknar.

Áðan fór hann út í garð, girti niðrum sig og pissaði í grasið, að rifna úr monti yfir að hafa ekki þurft aðstoð við þetta. Það finnst mér krúttlegt. Annað krúttlegt er stóri strákurinn sem slæst við pabba sinn í þessum töluðu orðum, hótar honum með með rakspíraflösku og æpir: „Calvin Kleinugas! Hann er nú meiri kleinan hann pabbi.“

pollýanna

Ljóðastund

What lips my lips have kissed, and where, and why,
I have forgotten, and what arms have lain
Under my head till morning; but the rain
Is full of ghosts tonight, that tap and sigh
Upon the glass and listen for reply,
And in my heart there stirs a quiet pain
For unremembered lads that not again
Will turn to me at midnight with a cry.
Thus in winter stands the lonely tree,
Nor knows what birds have vanished one by one,
Yet knows its boughs more silent than before:
I cannot say what loves have come and gone,
I only know that summer sang in me
A little while, that in me sings no more.

-Edna St. Vincent Millay

SÓLARFRÍÍÍ! sem er ekki ónýtt eftir tveggja tíma wet lunch.

Af glötuðum djókum

Ég tók skilaboð frá manni með símanúmer sem endaði á 2007. Ég stillti mig alveg um að segja ömurlega 2007-brandara en hann gat ekki setið á strák sínum sjálfur. Sagði hátt og snjallt svona fjórar, fimm setningar um ágæti þess að vera í sífellu minntur á það ár og blablabla. Ég hef ekki nokkra trú á öðru en að hann hafi sagt allar þessar setningar í hvert einasta sinn sem hann hefur gefið upp símanúmerið sitt sl. 9 mánuði. Úfffff. Þetta er næstum jafnleim og "já sææææll".

Seinna

When we meet again
Introduced as friends
Please don't let on
that you knew me when
I was hungry and it was your world.

Urrrrrrrrrgggggghhhhh

Takk.

Ófriðmagn

Ég er í svona bol í dag. Hann er voðalega þröngur.

[ónefndur] sagði við mig yfir hádegismatnum: „Hvaða maður er þetta á ... á ... uuuu ... á ... uuu ... maganum á þér?“

kannabis, hnéskeljar, svarthol, einelti

Maurildismenn (eða Ragnar) fara mikinn þessa dagana í baráttu sinni við nokkra slefandi fábjána sem höfðu kannski ekki miklu að tapa en hafa reykt frá sér hvern litla vott af skynsemi eða raunsæi sem þeir hlutu í vöggugjöf.

Mér þykir þetta orðið bara vera góður biti í hundskjaft. Nennir enginn með annað en sultu í höfðinu að rífast við þá bræður? Nenna þeir bræður ekki að taka sér verðugari slagi en hálfvitaklíkur? Ha, Ragnar? Þeir rústa alltaf alla andstæðinga enda eru andstæðingarnir alltaf eins. Alltaf sömu vöntunarlegu nördaklíkurnar, stofnaðar í kringum eitt áhugamál sem verður að öllu lífinu vegna einhvers andlegs eða félagslegs svarthols sem þeir reyna í sífellu að loka.

Auðvitað höfum við (sumhver) ákveðna eineltistendensa sem brjótast fram á internetinu. Þá er gott að renna yfir svona rifrildi til að finna svolítið duglega til sín. En þetta verður líka auðveldlega þreytt. Þetta er synd, þið þarna bræður. Ráðist frekar á verðuga andstæðinga og andstæðinga sem eru ekki líklegir til að reyna í alvöru að myrða ykkur eða brjóta á ykkur hnéskeljarnar. Það er faktískt ótrúlegt eftir ævintýri Mengellu og ofbeldi hennar gegn Skúla Tyson að við séum enn öll með óbrotnar hnéskeljar. Og ég vil ekki að Óli Sindri verði drepinn af óðum kannabisnasista með mótorhjólamann í hjartanu. Hann er vinur minn og mér þykir vænt um hann. Hvernig væri að ráðast til dæmis á Egil Helgason? Hann er sjálfsagt lúinn í hnjánum og auðvelt að hitta þar sem hann finnur fyrir því.

Annars; lag dagsins.

Karen Dröfn og krokksararnir

Heyrðu Karen. Við þurfum aðeins að ræða saman. Ef þú ætlar að halda áfram að skrifa bakþanka, þ.e.

1. efnisgrein:
Ekki útskýra brandara (sem þú apar upp eftir öðrum og þau sáu ekki ástæðu til að útskýra) fyrir lesendum þínum. Leim. Þetta mætti umorða: Ekki útskýra brandara. Leim.

2.+3. efnisgrein:
Eina ástæðan fyrir því að það er glatað að tala um að eitthvað sé 2007 eða á gamla genginu er sú að það er ófrumlegt, ofnotað og útjaskað. Það verður í bannhrunorðabókinni sem kemur út fljótlega. Ástæðan er sumsé ekki sú að þú eða einhver annar hafi sýnt ráðdeild og aðhaldssemi í fjármálum á árum góðærisins. Það er rangt.

4. efnisgrein:
Þeir heita crocs, ekki crocks og ENGINN ENGINN ENGINN hefur nokkurn tímann látið sjá sig í slíkum skóm vegna þess að það er í tísku. Fólk gengur í crocs vegna þess að því fylgja því töluvert aukin lífsgæði fyrir marga, t.a.m. feitt fólk, fólk með lélega fótleggi og fólk sem vinnur mikið standandi eða gangandi. Allir vita að öllum þykja þeir óheyrilega ljótir og þess vegna er einfaldlega útilokað að tíska hafi ráðið þar nokkru um.

Annars ertu örugglega fín. Góðar stundir.

i chose heroin

choose rotting away at the end of it all, pissing your last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked up brats you spawned to replace yourselves.

Í eðli þínu ertu bara reglulega kvenleg

Æi. Sumt getur maður stundum ekki. Femínistahatarar er eitt þeirra. Nema það er ekki stundum heldur alltaf. Kynjafræðin hafa kennt mér heilmargt og eins og sjálfsagt margir aðrir femínistar var ég vitanlega einu sinni óupplýstur femínisti og stundum vanhugsandi femínisti og jafnvel fordómafullur femínisti, en aldrei aldrei aldrei hefði mér dottið í hug, jafnvel á hátindi heimsku minnar og æsku, að segja „Ég er ekki femínisti, ég er jafnréttissinni“ eins og ég hef meira að segja heyrt mjög svo feminíska móður mína segja. En það var ekki það sem ég ætlaði að ræða.

Það er ýmislegt við íslenskan femínisma sem mér þykir mega betur fara. T.a.m. finnst mér hann ekki alltaf nógu hugrakkur, skemmtilegur, graður, uppátækjasamur. Auk þess finnst mér hann stundum eiginlega bara borgaralegur. Og ég er þreytt á því að baráttan skuli endalaust snúast um að gera konur að virkari þátttakendum í kapítalismanum; gera þær valdameiri í kerfinu sem heldur þeim niðri. Þetta fer allt í taugarnar á mér en ég er sjálf ekki nógu hugrökk, gröð, uppátækjasöm eða skemmtileg til að fara bara út og breyta því.

Bryndís Björgvinsdóttir stakk einu sinni upp á því að femínistar kæmu saman í hórubúningum fyrir utan stjórnarráðið, helst á meðan stæði yfir opinber heimsókn mikilmenna frá útlöndum, og hrópuðu „Only ten dollar, me love you long time“ að alþingismönnum. (Það þarf vart að taka fram að þessi hugmynd kom fram meðan sala og kaup voru lögleg). Þessi stórkostlega hugmynd hlaut engar undirtektir á femínistapóstlistanum. Við vorum kannski ekki nógu gröð í jafnrétti, ég veit það ekki.

Einu sinni var Sóley Tómasdóttir með kommentakerfi. Þessi góða og réttsýna kona leyfði fólki að pönkast á sér með viðbjóði daginn út og inn. Svo gafst hún upp á því og lái henni hver sem vill, og viðrinin ákváðu að í staðinn væri best að flytja sig yfir á Eyjuna og fara að kommenta á allt og ekkert með tilvísunum í hana, þótt hún væri hvergi nærri.

Hér má t.d. sjá frétt um japanskt sjálfsfróunarmaraþon (fyrir bæði kynin). Í athugasemdakerfinu vill einhver vita hvar Sóley Tómasdóttir er og hvers vegna hún er ekki að reyna að banna þetta. Annar kommentari virðist halda að Sóley hafi þegar sett fram einhverjar skoðanir á þessu (annars, granted, ömurlega leim ass fyrirbæri) og nýtir því athugasemdakerfið til að upplýsa Sóleyju um að það væri „ekki verið að móðga konur eða gera lítið úr þeima á neinn hátt. Karlar taka líka þátt í þessu og allir taka þátt í þessu af fúsum og frjálsum vilja. Feminismi er genginn of lankt“. OF LANKT nóta fokking bene. Áður en jafnrétti er náð. Vilji einhver dunda sér við að leita að Sóleyju á Eyjunni get ég ábyrgst langan lista af undarlegum svívirðingum.

Egill Helgason er auðvitað sér á parti. Einhversstaðar í athugasemdum við þessa færslu biður hann lesendur vinsamlegast um að snúa þessu ekki upp í andúð á femínistum. Hann sumsé heldur að hann geti talað illa um femínista á vinsælustu bloggsíðu á Íslandi afar reglulega, verið opinber og útvalinn álitsgjafi þjóðarinnar og komist samt hjá því að fordómar hans og forpokuð viðhorf smitist yfir á son hans. Og af því að ég veit að hann lítur stundum hérna inn: Kommon! Kallarðu þetta að hlaupa til varnar femínistum? Er þér alvara?

Og ef þið eruð hérna líka, hálfvitar í athugasemdum Katrínar Önnu: Það er fáránlegt og óþolandi að til sé fólk sem heldur því fram að það sé ekki eðlismunur á því að selja aðgang að kynfærum sínum og að skrifa í Viðskiptablaðið.

Og nú er ég orðin reið. Best að hætta þessu.

Yfirtakan

Ég sá í blöðunum í gær að kreppan vofir yfir. Með haustinu dynur yfir okkur tilheyrandi atvinnuleysi og eymd (og Gúttóslagir, væntanlega). Eftir eintóman lestur á seinni heimsstyrjöld og bolsévikabyltingunni spái ég því að þjóðfélagið hrynji og gufurnar stígi upp af Moggablogginu og Útvarpi Sögu: ruddarnir taka yfir. Gáfaða fólkið rétt nær að taka reistan liminn á Sjísjek út úr sér og hamra nokkrar kaldhæðnar athugasemdir um vitsmunalegt ástand andstæðinga sinna á lyklaborðið áður en eitthvað þungt klýfur opinn á þeim hausinn. Slík eru örlög þeirra sem dreymir í mesta lagi um að vera kúltíveraðir launmorðingjar með köllun.

-Kristín Svava Tómasdóttir, 30. janúar 2008.

.

Hressandi þvæla?

I.F. Williams (það er auðkýfingsnafnið hans Inga F.) skrifar stórmerkilegan dóm um Hvítu bókina í DV í gær. Stjörnurnar eru fjórar. Gullkornin eru hundrað þúsund. Ég tilvitna:

Bók Einars hefur líka þá sérstöðu í hrunsbókmenntunum að vera að stofninum til byggð á dagblaðagreinum eftir hann sem birtust í Mogganum um og eftir hrunið

Af þessum sökum er bókin uppfull af Einari Má Guðmundssyni

Boðskap Einars Más má skilja sem svo að í endurreisn íslensks efnahagslífs þurfi einnig að felast siðferðilegt endurmat á þeim grunngildum sem samfélagið er byggt á

Þetta er einn af kostum Einars sem stílista, og sennilega sem manns líka, að hann er aldrei tilgerðarlegur eða óhreinskilinn í skrifum sínum heldur alltaf beinskeyttur og heiðarlegur

Til að hnykkja á réttmæti hennar grípur Einar líka til sögunnar um nýju fötin keisarans til að lýsa stemmningunni á Íslandi á síðustu árum: vefararnir táknina auðmennina og áhorfendurnir íslensku þjóðina; Einar Már er svo líklega barnið hreinskiptna.

Ég hef haft það fyrir reglu að stytta mér leið framhjá þeirri ömurlegu ljóðabók sem neðangreint er tekið úr, en ég fann þetta handahófskennda dæmi á internetinu því til hrakningar að EMG sé aldrei tilgerðarlegur og alltaf beinskeyttur:


Úr Ég stytti mér leið framhjá dauðanum:

Skógarljóð

Seg þú mér fugl,
get ég þýtt söng þinn
yfir á mál mitt,

búið til tónlist
þar sem brimið ómar
í dröngunum

og þytur laufsins
leikur
við ljóð mín?
...

Bak við árhringi tímans,
sem tré meðal trjánna,
vex ég örlítill sproti
í einsemd hverfulla vona,
í eilífð sem grær.
...

Nei, þetta er ekki setning,
þetta er stígur í skógi
þar sem trén eru orð
sem hátta sig á haustin
og klæða sig á vorin.

Svo græn er kápa þín
að auðnin æpir
á varir
votar sem lauf.


[Sidenote: Er þetta ekki örsaga af mömmu hans Kára fremur en Kára sjálfum?]

baby all i can think of ...

það er hollt, rétt og gott að hvíla eyrun á borgarstjórnarfundum annað veifið og hlusta á þetta í staðinn:

Á einu stigi elskar stúlka alla kallmenn án þess að skifta þeim í persónur; elskar kallmanninn. Og það getur verið merki þess að hún elski aungvan kallmann.

Þú ert yndisleg, segir hann.

Það segir fólk líka í snöggum tilviljunarfaðmlögum eina næturstund í miðjum beljandi straumi lífsins og sést aldrei framar, svarar hún.

Eftilvill er slíkt líka sú sanna ást, segir hann.

Gánga einn heimtil sín að kvöldlagi, það er óhamíngja í skáldsögum. Sumar stúlkur villast á því að vera ástfángnar og einmana, halda að þær séu hið fyrra, eru hið síðara; ástfángnar af öllum og aungvum af því þær eru mannlausar. Mannlaus stúlka veit ekki hvar hún er stödd. Það kemur til hennar maður um nótt þar sem hún stendur hugsi fyrir utan hús, og hún veit ekki fyren hún er komin heimtil hans þar sem hann trúir henni fyrir öllu: aungvu. Var það ást? Nei hún hefur aðeins stúngið kefli uppí óargadýr með opið ginið, sem ætlaði að rífa hana á hol, snuði uppí mjólkurþyrst ómálgabarn: sjálfa sig; maðurinn var ekki annað en amboð; og ef það var rángt, þá er lífið sjálft hinn svívirðilegi glæpur saungvarans og skáldsins.

kúkaaa

Í fyrradag, rétt upp úr miðnætti, var tekin sameiginleg ákvörðun á heimilinu mínu um að ég færi út að reykja á meðan hann færi að kúka. Þegar ég kom inn úr sígarettunni hugsaði ég með mér eitthvað á borð við hmm. það tekur mig greinilega styttri tíma að reykja en hann að kúka.

Svo gekk ég inn í eldhús og hófst handa við uppvask. Þetta var uppvask eftir míní-partí laugardagskvöldsins og heimatilbúinn þynnkumat sunnudagsins og tók dálítinn tíma. Þegar uppvaskinu var lokið og ekkert bólaði á kúkaranum fóru að renna á mig tvær grímur, en áhyggjur mínar voru þó ekki slíkar að ég áræddi að banka uppá og hugsanlega trufla hann við sína allra heilögustu iðju.

Þegar ég var hins vegar búin að þurrka allt partí-/þynnkudraslið og ganga frá því upp í skáp OG skrúfa allar espressókönnur heimilisins niður í öreindir og skrúbba þær að innan sem utan, var ég óneitanlega farin að hafa áhyggjur.

Og í því kom drengurinn skjögrandi út af klósettinu í vandræðum með að halda sér uppi af náladofa. Ég spurði hann hvort það væri ekki allt í lagi og hann svaraði NEEEEI, pirraður, þungbrýndur og með þjósti.

Áður en ég náði að spyrja hvort honum væri/hefði verið illt í maganum hvæsti hann á mig með sama þjósti að hann hefði klúðrað fokking súdókúinu og ekki getað fundið villuna.

vísisblogg + traktor = partí

Ég gleðst mjög heitt og innilega, og verð ekkert pirruð eða neitt, þegar ég rekst á fólk sem notar móralska frasa um að hundslíf jafngildi mannslífi. Líka gaman hvernig hún bókstaflega verður að leggja orð í belg um þessa frétt. Hjá því verður ekki komist lengur. Þessi orð skulu út! Alþjóð skal fá að vita skoðanir hennar á þessum mannlega harmleik!

Undarlegt

Hmm. Hrökk upp af draumi.

Ég lá í rúminu og rumskaði við að síminn minn titraði. Ég svaraði og strákur (sem ég þekki) bar upp erindið; gerðist ekki einhverntímann einhver tiltekinn atburður í QI?
-Jú, svaraði ég, ég var einmitt að horfa á þann þátt. Það var 10. þáttur í b-seríu.
-Ok, segir hann, hvað ertu annars að gera?
-Ég ligg í rúminu, segi ég og teygi makindalega úr mér, ég er bara ein eftir hérna og er eiginlega bara að bíða eftir að nenna að fara á fætur. (Ég hafði á tilfinningunni að klukkan væri eitthvað eftir hádegi á laugardegi). Svo bætti ég við að ég væri eiginlega að bíða eftir að einhver nennti að laga handa mér kaffi svo ég nennti frekar að fara á fætur.
-Já, svarar hann, að öðru: Myndirðu fá sogblett ef ég biti þig aftan á hálsinn?
-Neeei, væntanlega ekki.
-En hérna ... sogblettir. Hvað eru þeir?
-Ha? Hvað eru þeir? Hvað meinarðu? Þeir eru bara mar.
-Neeei, segir hann, þeir eru nefnilega ekki mar.
-Núú? (ég er sko alveg forviða) Hvernig geta þeir ekki verið mar?
-Tjah, svoleiðis er það bara.
Og þá vakna ég við mína eigin stundarháu rödd sem segir framan í grjótsofandi hrúgaldið við hliðina á mér; Hvað segir google?

Áhugasömum ástvinum mínum bendi ég á að kona ein á internetinu hefur komið upp því góða fyrirkomulagi til að losa sig við hönnun sína að kaupendur geta pantað hjá henni flík og skrifað í athugasemd verðið sem þeir vilja greiða fyrir hana. Þannig hef ég þegar keypt af henni tvær kjólapeysur og borgað langt innan við helming af uppsettu verði fyrir hvora. Nú vill svo til að þessi kona er að selja flík sem mætti alveg flytja sig heim til mín sem á einmitt afmæli eftir níu daga.

Flíkina má finna hér (og ef einhver lesandi drífur sig að kaupa hana svo ég fái hana ekki, verður sá hinn sami húðstrýktur).

Uppfært: Ég þori ekki að hafa hana þarna, af ótta við ofangreint. Við skulum bara segja að það megi hafa samband við sambýling hjá olafur.ingibergsson hjá gmail til að komast að því hvar hún er niðurkomin í veröldinni.

framhald

Hmmm

jahérna

sjálfsagt verða einhver glöð að heyra að til eru eyjukomment sem jaðra við að vera sniðug.

Fuglinn í fjörunni

Ekkert á jörðinni er eins yndislegt og sönn ást milli pilts og stúlku í góðu veðri um nótt á vori, þegar hestarnir eru sofnaðir á túnunum.

Ég þjáist

...

af rótleysi

af sjálfshatri

af fortíðarþrá

af sólskinsþrá

af fordómum

af söknuði

af forvitni

af draumórum

...

Stöðumælaverðir útumallt

Settist á bekk f. utan Ráðhús í sígó með blað og penna og hugðist gera þrennt: skrifa niður hugsanir, reykja sígarettu og ganga úr skugga um að undarlega lyktin í kringum skrifborðið mitt væri ekki svitalykt af mér sjálfri sem fæ nánast aldrei svitalykt og fór aukinheldur í sturtu og hrein föt fyrir fjórum tímum. Nema hvað. Ég fékk ekki næði til að sinna nema einu af hugðarefnum mínum því það hópuðust að mér stöðumælaverðir úr öllum áttum og ákváðu mynda um mig tvo þriðju úr hring og standa að meðaltali svona 60 cm frá mér á meðan þau spjölluðu á rólegu nótunum um fuglalífið í borginni. Þau minntu mig á máva. Ég er pirruð og hef ekki enn fundið uppsprettu dularfullu skítafýlunnar.

Konur útumallt

Hugsanlega, mögulega, er einhver sem, af einhverjum óhugsanlegum ástæðum, rekur nefið hingað inn en er hvorki á ljóðlistarpóstlistanum, prívatplögglistanum mínum né fylgist gríðarlega náið með facebookinu mínu(/twitter). Þeim hinum sama/þeirri hinni sömu þarf vitanlega að kynna að nýjasta hefti Tregawattanna, undir minni ritstjórn, kom út fyrir helgi.

Þemað var konur (enekkihvað) og útkoman er svo hræðilega falleg (þökk sé Eiríki Erni, vini mínum) að ég verð að fá að monta okkur af því. Aukinheldur er það stútfullt af yndisleik, þökk sé þeim sem veittu efnið. Hér að ofan má sjá ritstjórapistil og að neðan nokkur skrínsjott.

ykkvað

sá þetta orð í fyrsta skipti áðan. Töff.

Overheard í strætóskýli

Unglingur 1: og svo er ég bara búin að vera alllllltof mikið í sleik, maður.

Unglingur 2: Hahha, bara orðið illt í tungunni?

Those were the days, ha.

Einu sinni var strákur skotinn í mér. Hann tileinkaði mér lag sem ég las ekki textann við fyrr en löngu löngu síðar. Varð fyrir smá vonbrigðum þegar að því kom. Þótti þetta heldur óviðeigandi.

She arrives in all her splendour every night at nine o'clock
And her chariot is a cross-town bus that stops right down the block
The ol' piano minstrel plays a song as she walks in
And the queen of the Silver Dollar, she's home again

She's the queen of the Silver Dollar, and she rules this smokey kingdom
And her sceptre is a wine glass and a bar-stool is her throne
And the jesters flock around her, and fight to win her favours
And see which one will take the queen of the Silver Dollar home

Her royal gown is a satin dress, that's stained and slightly torn
And her sparkling jewels are rhinestones, and her shoes are scuffed and worn
From the many roads she's travelled and the wonderous sights she's seen
And I watch her and I pray God save the queen

She's the queen of the Silver Dollar, and she rules this smokey kingdom
And her sceptre is a wine glass and a bar-stool is her throne
And the jesters flock around her, and fight to win her favours
And see which one will take the queen of the Silver Dollar home

The queen of the Silver Dollar is not as haughty as she seems
She was once an ordinary girl with ordinary dreams
But I found her and I won her, and I brought her to this world
Yes I'm the man who made a queen of a simple country girl

She's the queen of the Silver Dollar, and she rules this smokey kingdom
And her sceptre is a wine glass and a bar-stool is her throne
And the jesters flock around her, and fight to win her favours
And see which one will take the queen of the Silver Dollar home

Tími til að blokka barnið?

Vinnupirr

Hvers vegna finnur þriðji hver ókunnugi maður sem ég tala við í símann í vinnunni hjá sér þörf fyrir að kalla mig elskuna? Hvernig ætli sömu mönnum yrði við ef ég talaði svona við þá? Segði t.d. það var ekkert ljúfurinn? Eða verði þér að góðu vinur?

Þetta er aðeins of fyndið, ég fæ krampa af þessu helvíti.

They say of the Acropolis ...

Ég og ástin mín

Já, við Morrissey erum víst að fara að bregða okkur til Köben í fyrramálið. Ég nenni reyndar ekkert á tónleikana hans enda stutt síðan ég sá hann spila síðast. Hann spilar kannski bara fyrir mig eitthvað fallegt svona prívat eftir giggið.

Framlög ríkisins til kirkjumála árið 2009

Þetta er vitanlega eftir endurskoðun fjárlaga með tilliti til bankahrunsins. Samþykkt fjárlög sumsé. Það verður spennandi að sjá hvað vinstristjórnin gerir við þessi framlög.

Fimm þúsund fimm hundruð tuttugu og níu komma sjö milljónir króna.

5.529,7 m.kr.

5.529.700.000.

Takk fyrir pent. Hvers vegna borgar maður eiginlega milljón kall fyrir að láta grafa sig? Veit það einhver? Hvað gerir biskup Íslands við þær eitt þúsund fimm hundruð og níu komma sjö milljónir sem hans embætti voru úthlutaðar á þessu ári? Getur einhver sagt mér það?

Snooze framdi ljóðlist

Taktu mig, já, aha,
taktu mig
tak-taktu mig
tak-taktu mig
tak-taktu mig einu sinni enn

Hann: Strjúktu og kitlaðu holdið bert,
sýndu og sannaðu hver þú ert
Hún: Snertu mig varlega blítt og létt
fikraðu þig áfram jafnt og þétt
Hann: Komdu mér til eins vel og þú getur
það er engin önnur sem að kann það betur
Hún: Ég snerti mig sjálf til að brjóta klakann,
ég sé fyrir séns og mig langar til að (fliss)

Hann: Renndu höndinni niður líkamann,
þú veist að það gerir mig brjálaðan
leiktu þér að mér þar til að ég spring
og svo byrjum við aftur á öðrum hring
Hún: Hvíslaðu orðin sem ég heyra vil
þá ég launa þér tilbaka og meira til
andaðu örar við allt sem þú nemur
og horfðu í augu mín þegar þú kemur

tak-taktu mig
tak-taktu mig
tak-taktu mig einu sinni enn
taktu mig taktu mig einu sinni enn,
þú veist ég verð að fá þig einu sinni enn
ó taktu mig taktu mig einu sinni enn,
þú veist ég verð að fá þig einu sinni enn

Hann: Fullur af orku æstur og sveittur
í hita leiksins verð ég aldrei þreyttur
með bundið fyrir augun hjartað slær og slær
klóra á mér bakið þessar beittu klær
strjúktu mig hér og færðu þig neðar
þessar mjúku varir eru ómótstæðilegar
ég bylti mér um þetta er réttur staður,
klifraðu upp á mig ég er orðinn svo ahhh

Hún: Þú ert heitur og mig langar í sleikipinna
og ég finn hvernig hann strýkst við húðina stinna
ég öskra að innan ég er orðin svo æst
mig langar í hann en hvað geri ég næst
þögnin fyrir storminn umlykur mig
lostinn tekur okkur á næsta stig
rennblautir kossar sem stríða og stríða
ég er orðin svo æst og mig langar til að ahhhh

tak-taktu mig
tak-taktu mig
tak-taktu mig einu sinni enn
taktu mig taktu mig einu sinni enn,
þú veist ég verð að fá þig einu sinni enn
tak-taktu mig
tak-taktu mig
tak-taktu mig einu sinni enn
ó taktu mig taktu mig einu sinni enn,
þú veist ég verð að fá þig einu sinni enn

Einu sinni enn, haha, aaahhh
taktu, taktu mig, taktu mig hahah, oh, ah

hún tekur mig
hann tekur mig
hún tekur mig einu sinni enn

hann tekur mig
hún tekur mig
hann tekur mig einu sinni enn

hún tekur mig
hann tekur mig
hún tekur mig einu sinni enn

hann tekur mig
hún tekur mig
hann tekur mig einu sinni enn

hún tekur mig
hann tekur mig
hún tekur mig einu sinni enn

hver er maðurinn?

Er sjónvarpið mitt að gera grín eða er ég að fara tímavillt? Það eru íþróttir á báðum stöðvum kl. 23.20 á föstudagskvöldi. Hvar er Taggart þegar maður þarf á honum að halda?

Sonur framdi ljóðlist

Lúða á laugaás
auga á laugarnesi
ugla sat á kvisti
gauragangur í göngutúr
alin upp í auglýsingu
rauður eins og rass og rófa
nasagöt í nasagöngutúr í sund
enni nenni tennisspaði
smá slys í buxurnar

-Sævar Ólafsson, 3.N.

Þegar ég var í kláminu ...

Rifjaði upp við gott tilefni í kvöld að ég var ellefu ára gömul þegar ég orti tilbrigði við Síldarvalsinn. Upphaflegi textinn hljóðar svo:

Syngjandi sæll og glaður,
til síldveiða nú ég held
það er gaman á Grímseyjarsundi
vð glampandi kvöldsólareld.
Þegar hækkar í lest og hleðst mitt skip
við háfana fleiri og fleiri,
svo landa ég síldinni sitt á hvað
á Dalvík og Dagverðareyri.

Mín útgáfa var öllu ógeðfelldari og satt að segja furða ég mig á því að ég hafi búið yfir hugmyndafræðinni, ekki eldri en ellefu ára (ég held að sonur minn verði ellefu ára eftir svona kortér):

Syngjandi veill og graður,
á kvennafar nú ég fer.
Það er gaman með kerlingarálkum,
í klámæði fróa ég mér.
Er hækkar mér undir og hleðst mig fang
af kerlingum fleiri og fleiri
þá hlanda ég á þær sitt á hvað
á brjóst þeirra, mjaðmir og læri.

!!

Sneypt

Ok, ég held að ég taki bara nýjustu færsluna mína tilbaka. Maður á ekki að blogga þegar maður nennir ekki að gera það almennilega.

Halló Elín Hirst, ertu að hlusta?

Mikið óskaplega var þessi fréttaauki í gær um orðbragð á netinu þunnur þrettándi. Einhliða, misvísandi og léleg fréttamennska. Undarlega valið efni, margar gjörólíkar umræður settar undir sama hatt og alveg látið vera að benda á að stundum gerast jákvæðir hlutir á spjallvefjum.

Á það heima í sömu fréttinni að Sóley Tómasdóttir sé fyrir löngu hætt að geta um frjálst höfuð strokið í opinberri umræðu og að einhver hafi séð annan *ónefndan* borgarfulltrúa fullan í miðbænum klukkan fimm um morgun að reyna við tvítuga stúlku? Sáuð þið þetta?

Getraun: Hvort væri Ísland betri staður

... með eða án Óla Tynes?

Jájá, til hamingju með þetta herra Reykjanesbær. Þetta er kannski bara lýsandi fyrir ykkar almenna viðhorf til Pólverja? Eða innflytjenda? Fullkomlega eðlilegt að þið sviftið fólk móðurmálskennslunni fyrst það stendur ekki í lögum að þið þurfið að veita hana. Morons.